Sarıyer Posta Gazetesi | Sarıyer'in Haber Kaynağı

Eşek sıpasının biri bir gün ahırdan kaçıp, sokakta oynayan çocukların arasına karışmış. Çocuklar da minik bir eşek sıpasını görünce, onunla oynamaya başlamışlar. Kimi kuyruğunu çekmiş, kimi kulaklarına dokunmuş, kimi ise üzerine binmeye kalkışmış..

Eşek sıpası bu ilgiyi önce hayra yormuş, hoşuna gitmiş, kendisi de eğlenmeye çalışmış. Ancak biraz zaman geçtikten sonra çocuklar işi azıtmış, sıpayı ortalarına alıp ‘e-şek, e-şek, e-şek’ diye bağırıp, hep birlikte kuyruğunu çekiştirmeye başlamışlar.

Önceleri eğlenen eşek sıpası, olay uzun sürünce bu durumdan rahatsız olmuş ve kuyruğunu arka bacaklarının arasına sokup, ağlayarak eve koşmuş. Onun ağlayarak geldiğini gören annesi, ne olduğunu sormuş, sıpa da olan biteni anlatıp, “Arkadaşlarım, benimle ‘eşek’ diyerek alay ettiler, kuyruğumu çektiler, kuyruğum olmasaydı ben de onlar gibi olacaktım, onların kuyruğu yok” demiş.

Anne eşek durumu çakmış ama çocuğunu daha da üzmemek için bir çare düşünmüş ve bir kenarda duran bir pantolonu getirip, “Al bunu giy, kuyruğunu görmezler, sen de rahat edersin. Bunu bir zamanlar baban giyiyordu, sonra vazgeçti” demiş.

Sıpa sevinerek pantolonu giymiş ve koşarak sokağa fırlamış. Yine çocukların arasına karışmış. Çocuklar gibi iki ayağının üzerine durup, onlar gibi davranmaya çalışmış. Sıpayı pantolonla gören çocuklar, onun kendilerini eğlendirmek için böyle giyindiğini düşünüp, bu kez daha da azıtmışlar ve bir yandan kulaklarını çekip, bir yandan ikisi, üçü birden üzerine binmeye çalışmış. Etrafını çevirenler de hep bir ağızdan ‘e-şek, e-şek, e-şek’ diye tempo tutuyormuş..

Sıpanın canı bu kez daha çok yanmış, yine ağlayarak eve koşmuş. Annesi, ‘Ne oldu yine?’ diye sorunca, yaşadıklarını anlatıp, “Arkadaşlarım uzun kulaklarım var diye benimle alay ediyorlar. Kulaklarım bu kadar uzun olmasaydı, bana böyle davranmayacaklardı” demiş.

Annesi hiçbir şey söylemeden hemen bir kenarda duran gömleği çocuğuna giydirmiş, başına da silindir bir şapka geçirip, “Bak işte, sen de adam gibi oldun. Bunları bir zamanlar baban giyiyordu, sonra vazgeçti. Hadi git, artık kimse seninle alay etmez, sen de onlar gibi oldun” demiş.

Sıpa çok sevinmiş ve bu sevinçle yine koşarak sokağa çıkmış, çocukların arasına karışmış.. Karışmış ama yine umduğu gibi olmamış. Çocukların bu seferki tutumu daha da sert ve acı vericiymiş.

Çünkü hem ellerindeki sopalarla sıpaya vurup, canını yakıyorlarmış, hem de ‘hırsız eşşek, hırsız eşşek’ diye bağırıp, ruhunu incitiyorlarmış. Tabi o, çocukların neden kendine hırsız dediğini anlamıyormuş. Kimsenin malını, eşyasını çalmamış ki..

Sonunda dayanamayıp, çocuklarla oynamaktan vazgeçmiş ve önüne gelene, çifte atıp, orasını burasını ısırarak intikam almaya çalışmış. Tabi bunu gören çocukların anne-babaları, yakınları, sıpayı güzel bir dövüp, sokaktan kovmuşlar..

Her yanı yara, bere içinde, iki gözü iki çeşme eve gelmiş. Kendisinden önce işten dönen babası ile annesi, sıpanın halini görünce, telaşlanmışlar, ne olduğunu sorunca, sıpa her şeyi anlatmış.. “Ben sadece onlarla oynamak istemiştim” demiş ve iç çekerek ağlamasını sürdürmüş..

Annesi de, babası da sıpanın bu haline çok üzülmüş.. Ama yapacak bir şey olmadığını çok iyi biliyorlarmış. Babası, sıpaya yaklaşıp, “Bak! oğlum” demiş. “Senin durumunu çok iyi anlıyorum. Ama kabul etmen gerekir ki bunu değiştirmek mümkün değil. Çünkü biz bir eşeğiz. Ben de eşeğim, annen de eşek, sen de bizim çocuğumuz olduğun için bir eşeksin. Eğer eşek olmayan bir anne-babadan doğmuş olsaydın, şimdi bu durumda olmayacaktın. Bu yüzden kendimizi kabul etmek zorundayız. Önceleri ben de senin gibi kabul etmemiştim ve şu an senin üzerindeki insan kıyafetlerini giyerek dışarıya çıkıyordum. Dış görünüşümü onlara benzetsem de, konuşmaya başladığım anda eşek olduğum anlaşılıyordu. Bu yüzden hiçbir zaman insan olamayacağımı anladım ve onlar gibi giyinmekten vazgeçtim. Sonra benim gibi eşek arkadaşlar buldum, onlarla oynayıp, onlarla eğlendim. Böylece kompleks yaşamayıp, üzülmedim. İstersen sen de öyle yap. Daha mutlu olursun. Çünkü Allah bizi eşek yaratmış, eşek olarak da öleceğiz..” demiş.

Kıssadan hisse:

-Bir kişi kendi özünde olmadığı sürece, başkalarına ait değerlerle adam sınıfına giremez.

-İnsan görünümündeki birinin ne olduğunu anlamak için birkaç dakika karşılıklı konuşmak yeterlidir..